Diario libertario de lugo e galaxia

A defensa dos titiriteros asegura que os pais foron advertidos de "escenas violentas"

08/02/2016
14:09

Os avogados dos dous tirititeros encarcelados o sábado pola Audiencia Nacional alegan que os pais foron advertidos da violencia contida na obra antes de que dese comezo, "por si entendían era inadecuado para os seus fillos". A defensa presentou un recurso ante o xuíz Ismael Moreno no que negan que exista risco de fuga ou de reiteración delituosa, argumentos utilizados polo maxistrado, a proposta da Fiscalía, para acordar o ingreso en prisión incondicional dos artistas.

Nunha nota que di recoller os argumentos do seu recurso, os letrados destacan que na web da compañía Títeres desde Abaixo, a obra A bruxa e don Cristóbal non aparece no apartado de "espectáculos infantís" senón no de "teatro popular". Tamén negan que ocultasen á empresa concesionaria as "características" da obra.

En canto ao risco de fuga, a defensa dos titiriteros alega que ningún ten recursos económicos para escapar de España e que difícil teríano coa difusión das súas identidades e rostros das últimas horas.

Ademais, Alfonso sofre "un grado de discapacidad global do 74% e un grado de minusvalía do 75%", recoñecido pola Consellería de Igualdade e Benestar Social da Xunta de Andalucía. Padece unha "importante escoliosis", presenta problemas respiratorios por ter un pulmón máis pequeno que o outro, movilidad reducida nos brazos e, en ocasións de estrés ou exposición á calor ou ao frío, sofre hemorragias. A súa estancia en prisión, conclúen, "supón un risco excesivo e inaceptable para o seu estado de saúde e integridad física".

Respecto de a reiteración delituosa, outro dos supostos que inclúe a lei para dictar prisión provisional, a defensa pregúntase como podería darse si os guiñoles e o resto de atrezzo foilles retirado pola Policía e non se lles devolveu.

En canto aos presuntos delitos cometidos, os avogados dos titiriteros negan que se poida facer apología dunha organización terrorista que non existe "Alka-ETA" pola soa aparición dunha pancarta con esa lenda. A súa reiterada reprodución polos medios de comunicación nas últimas horas, engaden, supoñería, xa que logo, a comisión do mesmo delito.

"Unha sátira humorística por carnaval"

En calquera caso, continúan, trátase de "unha sátira humorística representada con motivo dos carnavales e, xa que logo, desde ese prisma, ha de ser interpretada como un exercicio de humor, que pode resultar provocativo ou hiriente, pero informado polo animus iocandi propio destas festas e, xa que logo, sen capacidade de incitar ao odio, a violencia ou a discriminación".

Así mesmo, os avogados fan no seu recurso un repaso pola historia de Polichinela, desde a súa aparición na Italia do século XVI, para alegar que nunca a violencia exercida polo personaxe noutras obras foi obxecto de reproche penal para as compañías. Jacinto Benavente, din, representou en 1912 As diabluras de Polichinela "ante un selecto grupo de nenos". Na obra, o personaxe apalear ao seu fillo por chorar demasiado forte, "a ama de cria, a un negro, ao boticario", ao policía, o xuíz, ao verdugo e o demo. "Recibiu os aplausos de nenos e papás da rancia aristocracia madrileña e ninguén llo levou detido", continúan.

Tamén precisan que o personaxe que sofre unha violación non é unha monxa senón unha bruxa, agredida sexualmente pola súa casero. A relixiosa é o personaxe que arrebata o fillo froito desa violación á bruxa. Monxa e xuíz "resultan falecidos" durante a representación, engaden.

Rambo e Dostoyevski

Os letrados fan un repaso pola utilización da violencia na arte, incluso a dirixida contra xuíces. Así recuperan a violación do rapto de Lucrecia de William Shakespeare ou a agresión sexual a unha monxa na película Pesadelo en Elm Street. Como no guiñol da compañía granadina trátase de "ficcións" que, con todo, non foron obxecto de actuación penal algunha, recorren.

Maxistrados asasinados hai en Por que se asasina a un maxistrado? e en varias cintas dedicadas ao "triste final" do xuíz italiano Giovanni Falcone, asasinado pola mafia. Desde Dostoyevski (Crime e Castigo) ata Sylvester Stallone son mencionados polos letrados "Ata na máis moderna e prosaica serie de películas do soado personaxe Rambo", din, chegan a morrer un total de 483 persoas asasinadas.

De aplicarse con asiduidad os criterios do xuíz Moreno, "a inmensa maioría dos creadores e creadoras deste país" serían enjiuiciados, conclúe a defensa dos titiriteros.

Tamén aluden a Federico García Lorca e o seu Retablillo de don Cristobal, outro teatro de guiñol onde aparecen dous mortos. "A mesma democracia que agora homanjea a Federico García Lorca, que gritaba conmocionada Jesuis Charlie Hebdo, sintinéndose ofendida polo brutal ataque fundamentalista a unha revista satírica agora pon en marcha a maniquinaria procesal", conclúen.

 

Colado e traducido de: eldiario.es

Sección: