Diario libertario de lugo e galaxia

Acerca do próximo xuízo de terrorismo contra xs anarquistas e antiautoritarixs en Bélxica

15/04/2016
16:35

Colamos dende abordaxe.wordpress.com

«Se a loita pola liberdade é un crime, a inocencia é realmente o peor de todos»

A finais de 2008, no medio de hostilidades difusas desencadeadas pola revolta en Grecia tras o asasinato de Alexis pola policía, o fiscal federal belga pon en marcha unha investigación a xs anarquistas e antiautoritarixs. No 2010, sobre a base dunha lista de accións que a policía atribúen ao «movemento anarquista» e ao mesmo tempo a loita contra a construción dun novo centro de detención en Steenokkerzeel está en marcha, a xuíz Isabelle Panou é asignada á investigación, agora baixo a loita contra o terrorismo. En maio, logo en setembro do 2013, unha ducia de procuras levaron a cabo dentro desta investigación, as procuras dirixidas a diferentes fogares así como biblioteca anarquista «Acrata» en Bruxelas. É nesta ocasión que a existencia dunha investigación contra o terrorismo emerxe en primeiro lugar. Esta investigación está dirixida pola rama antiterrorista da Policía Xudicial Federal apoiadas pola Seguridade do Estado e a intelixencia xeral e as axencias de seguridade do exército, así como diversas ramas anti-terroristas doutros países europeos. A investigación pechouse no 2014, que culminou coa remisión de doce anarquistas e antiautoritarixs ás Salas da Corte.

Despois dunha sesión para a legalización dos métodos específicos de investigación utilizados nestes casos (seguimentos, escoitas telefónicas, a colocación do micrófonos nunha casa, procuras secretas, os intentos de infiltración, a colocación de dispositivos de videovixilancia fóra dos fogares e dentro dunha casa) en outubro do ano 2015 , o caso remítese á Sala da Corte. A sesión da Cámara está prevista para o 10 de maio do 2016 e determinará se o xuízo levará a cabo, e se é así, baixo que cargos.

Nesta investigación, o Fiscal Federal tentou elaborar non menos de 29 cargos individualizados. Nove compañeirxs son acusadxs de pertencer a unha organización terrorista e da participación en actividades terroristas por períodos máis ou menos prolongados. Tres de elxs tamén son acusadxs de ser xs «líderes». Ademais, outras tres persoas detidas por mor dun ataque á comisaría de Marolles son acusadxs de pertencer a este grupo terrorista por un día, así como diversos cargos relacionados co ataque. Isto é o que se refire á acusación en xeral.

Isto entón compleméntase cos cargos máis específicos tales como a participación nunha manifestación non autorizada fora do centro de detención 127 bis en Steenokkerzeel (transformado en «intento de incendio» e un «delito terrorista» polos fiscais), a preparación e participación nun ataque contra a estación de policía en Marolles (cualificados polo fiscal como «delito de terrorismo»), asalto e lesións a xs axentes de policía en varias ocasións, a obstrución da vía pública, danos en varias formas, o roubo, o incendio de coches de funcionarios das prisións no aparcadoiro da prisión Ittre, inducir a cometer delitos de terrorismo… Hai que sinalar que estas alegacións específicas son cada unha dirixido a xs compañeiros específicxs, é dicir, non todos xs sospeitosxs son inculpados de todas as acusacións.

O fondo desta investigación que se prolongou durante varios anos e producindo non menos de 32 caixas de papeis, é que o Fiscal Federal expón a hipótese de que un «grupo anarquista terrorista» estaría activo, especificamente en Bruxelas, e que xs acusadxs tería participado a favor daquelas actividades. Por exemplo produciuse unha lista de preto de 150 ataques, un bo número dos cales foron incendiarias, contra as estruturas de dominación: estacións de policía, os tribunais, os bancos, as empresas que se enriquecen do encarceramento, as obras de construción, vehículos de diplomáticos, eurócratas e funcionarios da OTAN , antenas de telefonía móbil… Todos estes ataques tiveron lugar en Bruxelas e os seus arredores entre o 2008 e 2013.

A invención dun grupo terrorista que sería responsable de todos estes feitos (aínda que só sexa polo feito de que «exista unha posibilidade de que elxs sexan») que permite belas piruetas para o procesamento: unha biblioteca convértese nun lugar de recrutamento, as discusións convértense en reunións clandestinas, folletos e xornais de crítica anarquista convértense en manuais de guerrilleira urbana, demostracións e manifestacións convértense en convocatorias polo terrorismo, os lazos de afinidade entre as persoas na loita e a auto-organización pódense converter en «unha estrutura dun grupo terrorista». A invención dun «grupo terrorista anarquista» é obviamente un intento bastante torpe do Estado por reducir a subversión antiautoritaria e revolucionaria ao traballo dun só «grupo estruturado». Ao tratar de poñer un puñado de anarquistas convenientemente tras as reixas o Estado está a tratar de desalentar a xs refractarixs de tomar acción directa contra o que nos oprime e explota e impoñer un silencio absoluto sobre calquera desexo, posibilidade e reflexión crítica que chocan con este mundo autoritario.

O que se comprometeu a axuizar, por tanto, é un mosaico de loitas, revoltas, ideas, accións directas, críticas, revolucionarixs imaxinarixs, axitacións que estiveron tratando de atacar o imperio polos anos. Nisto, as posibles preocupacións dos xuízos é que non son só a xs compañeirxs acusadxs, senón tamén a cada individux, a cada anarquista, cada revolucionarix, contra todxs xs rebeldes da orde establecida, contra todxs xs insubordinadxs á autoridade que se negan a quedar de brazos cruzados fronte á explotación e a opresión. O que se ten como obxectivo da súa procura é a autonomía na acción, a auto-organización na loita, a acción directa en toda a súa diversidade, a posibilidade de autodefensa e difundir as ideas anarquistas e revolucionarias, para participar xunto con outrxs rebeldes na auto-organización e na autonomía do combate . E, por último, sen ningunha dúbida, un enfoque combativo do anarquismo que parte desde o/a individux, a afinidade, a informalidade.

Sería absurdo separar a represión que hoxe golpea a algúns anarquistas e antiautoritarixs, de toda a represión que está a tratar de aplacar (a miúdo de forma preventiva) a calquera crítica da orde establecida e consecución da revolta. A forza de «ameazas terroristas», crise de xs refuxiadxs, a loita contra a delincuencia e reais guerras, a represión do Estado hoxe vai á velocidade en aumento. Nun momento no que os cambios e as reestruturacións están a cambiar os motivos do conflito social cada vez máis rápido, neutralizando xs que perturban o seu pensamento e o seu conxunto de accións dirixida polxs explotadxs a xs oprimidxs: o endurecemento das condicións de supervivencia, a militarización de fronteiras, a imposición de control tecnolóxico masiva, a construción de novos campos de detención[…]

Defenderse contra este golpe represivo que quere enviar xs compañeirxs á corte por cargos de terrorismo consiste en defender calquera posibilidade e o espazo da acción anarquista e antiautoritaria. […] E, por solidariedade cxs compañeirxs acusadxs, que se enfrontan á represión do Estado orientada a paralizar toda acción subversiva.

Se a loita pola liberdade é un crime, a inocencia é realmente a peor de todas.

FOLLETO EXPLICATIVO DO CASO (EN FRANCES)

Máis información e contacto:

La Lime
Caisse de solidarité bruxelloise
lalime@riseup.net
http://lalime.noblogs.org
Réunion chaque premier lundi du mois à 19h30 à Acrata
Prochaine réunion: lundi 4 avril 2016
Acrata
bibliothèque anarchiste
acrata@post.com
https://acratabxl.wordpress.com/
Rue de la Grande Ile 32 – Bruxelles

Fonte: Instinto salvaje

Sección: